Տգեղ բադիկը

Լճի մոտ բադը ձվերից դուրս բերեց ձագերին։ Վերջինը մեծ էր, մոխրագույն և մյուսների նման չէր։

Ուրիշ թռչունները ծաղրում էին նրան, և բադիկը շատ տխուր էր։ Նա հեռացավ և երկար ձմեռ մենակ անցկացրեց եղեգների մեջ։

Գարնանը նա տեսավ գեղեցիկ սպիտակ կարապների և վախով մոտեցավ։ Նայեց ջրի մեջ… և տեսավ, որ ինքն էլ սպիտակ կարապ է։

Կարապները ուրախությամբ ընդունեցին նրան, և նա թռավ նրանց հետ երկնքով։

Ամեն ոք մեծանում է իր ժամանակին։ Բարի գիշեր, Անի։