Քնկոտ ծիրանիկը

Ծիրանենու ամենաբարձր ճյուղին ապրում էր փոքրիկ ծիրանիկ։ Ամբողջ օրը նա խաղում էր արևի հետ և վարդագույն այտեր ուներ։

Երեկոյան քամին եկավ և մեղմ օրորեց ճյուղը. «Օրո՜ր, օրո՜ր…»։

Ծիրանիկը փակեց մի աչքը, հետո՝ մյուսը։ Տերևները նրան ծածկեցին կանաչ վերմակով։

Լուսինը լույս տվեց ամբողջ այգուն, և բոլոր ծիրաններն իրար կողքի քնեցին։

Օրո՜ր, օրո՜ր, փոքրիկ ծիրանիկ։ Օրո՜ր, օրո՜ր, Անի։ Բարի գիշեր։