Կոշկակարն ու թզուկները

Մի բարի կոշկակար ուներ միայն մի կտոր կաշի։ Երեկոյան նա այն կտրեց և թողեց սեղանին՝ առավոտյան կոշիկ կարելու համար։

Առավոտյան սեղանին կային զույգ գեղեցիկ կոշիկներ՝ նրբորեն կարված։ Դրանք արագ վաճառվեցին, և նա գնեց ավելի շատ կաշի։

Ամեն գիշեր նույնը կրկնվում էր։ Մի գիշեր կոշկակարն ու կինը թաքնվեցին և տեսան երկու փոքրիկ թզուկների, որոնք աշխատում էին՝ երգելով։

Թզուկները մերկ էին ու մրսում էին։ Կինը նրանց համար կարեց փոքրիկ շորեր։ Թզուկները ուրախությամբ հագան դրանք, պարեցին և գնացին։

Բարությունը միշտ վերադառնում է։ Բարի գիշեր, Անի։