Մի կաթիլ մեղր
5 րոպե · 4+ տարեկան · Հայաստան · Hovhannes Tumanyan
Հավելվածում «Անի»-ի փոխարեն կլինի ձեր երեխայի անունը։
Սարի լանջին մի որսկան էր ապրում իր հավատարիմ շան հետ։ Մի առավոտ նա մի կուժ մեղր վերցրեց ու գնաց հարևան գյուղի խանութը՝ վաճառելու։
Խանութպանը կուժը բացեց, մեղրը համտեսեց, ու… կաթի՛լ։ Մի ոսկե կաթիլ ընկավ հատակին։
Բզզալով եկավ մի ճանճ ու նստեց կաթիլի վրա։ Խանութպանի կատուն տեսավ ճանճին ու թռավ նրա վրա։ Որսկանի շունը տեսավ կատվին ու հաչելով ընկավ նրա հետևից։ Կատուն ճչաց, շունը հաչեց, ճանճը բզզաց։
«Քո շունը վախեցրեց իմ կատվին», — բղավեց խանութպանը։ «Իսկ քո կատուն առաջինը թռավ», — բղավեց որսկանը։ Եկան հարևանները, ու մեկը մի կողմից էր գոռում, մյուսը՝ մյուս։ Շուտով երկու գյուղն էլ վիճում էին, ու ոչ ոք արդեն չէր հիշում՝ ինչի համար։
Այդ ժամանակ մի փոքրիկ աղջիկ, որ նստած էր խանութի շեմին, բարձր ծիծաղեց. «Այսքան աղմուկ մի կաթիլ մեղրի՞ համար»։
Բոլորը լռեցին։ Նայեցին հատակին՝ փոքրիկ ոսկե կաթիլին։ Հետո նայեցին իրար ու սկսեցին ծիծաղել։ Խանութպանը հաց բերեց, որսկանը կուժը բացեց, ու երկու գյուղը միասին մեղրով հաց կերան։
Շունն ու կատուն էլ, հոգնած, պառկեցին արևի տակ ու քնեցին։ Թող քո երազն էլ մեղրի պես քաղցր լինի։ Բարի գիշեր, Անի։
Freely retold by Oror from «Մի կաթիլ մեղր» by Hovhannes Tumanyan, with a gentler ending for bedtime.